There is always hope
Soms heb je van die avonden waarop alles klopt, en het recente optreden van het trio rondom Nathan Bell was er zo een. Wat begon als een muzikale ontmoeting, ontaardde in een masterclass ‘dampende blues’.
Hoewel Bell de centrale figuur is, was dit allesbehalve een soloproject. Hij heeft zich omringd met een ritmesectie van wereldformaat: Alvino Bennett op drums en Frank Swart op bas. Samen vormen zij een fundament dat staat als een huis, waardoor er een chemie ontstond die de zaal direct in zijn greep hield.
Rauw, Hecht en Onversneden
Het samenspel tussen deze drie heren is bewonderenswaardig. Bennett en Swart leggen een groove neer die zo solide is dat Bell alle ruimte krijgt om zijn rauwe, Amerikaanse bluesgeluid volledig tot recht te laten komen. Het trio klinkt hecht, alsof ze al decennia samen op de planken staan, terwijl de spontaniteit en de energie er vanaf spatten.
Voor de liefhebber van het genre was dit een absolute traktatie: geen poespas, maar eerlijke, ongepolijste muziek die recht uit het hart komt. Een geweldig optreden dat nog lang zal nazinderen.
